ΜΕΡΟΣ 4 — «Έλενα, τι έκανες;»
Κοίταξα το όνομά του στην οθόνη.
Μάρκους.
Άφησα το τηλέφωνο να χτυπήσει.
Μία φορά.
Δύο.
Τρεις.
Τελικά απάντησα.
«Έλενα.»
Η φωνή του δεν είχε τίποτα από την αυτοπεποίθηση που θυμόμουν.
«Τι έκανες;»
Χαμογέλασα.
«Κάνεις λάθος ερώτηση.»
«Οι λογαριασμοί πάγωσαν.»
«Ξέρω.»
«Η εταιρεία έχει πρόβλημα.»
«Το ξέρω.»
«Οι ερευνητές έρχονται στα γραφεία μου.»
«Το ξέρω.»
Η φωνή του έσπασε.
«Γιατί;»
Έκλεισα τα μάτια.
«Ρώτα καλύτερα τι έσωσα.»
Σιωπή.
«Έχεις τα στοιχεία;»
«Ποια στοιχεία;»
Δεν απάντησε.
Αυτό ήταν αρκετό.
Τώρα ήξερα ότι ήξερε.
Και τότε ακούστηκε η φωνή της Βίβιαν στο βάθος.
«Ποιος είναι;»
Ο Μάρκους κάλυψε το μικρόφωνο.
«Μην μιλάς.»
«Είναι εκεί;» ρώτησα.
Δεν απάντησε.
«Πες της ότι είναι καλά», είπε η Βίβιαν.
Ο Μάρκους έκλεισε το τηλέφωνο.
Μερικές ώρες αργότερα, η Σελέστ μπήκε στο διαμέρισμα.
Κρατούσε έναν νέο φάκελο.
«Έχουμε και κάτι άλλο.»
Τον άνοιξα.
Μέσα υπήρχαν συμβόλαια.
Μεταφορές.
Εταιρικές συμφωνίες.
Και μία υπογραφή.
Η δική μου.
Κάποιος είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή μου σε μια συμφωνία που με συνέδεε με τις οικονομικές δραστηριότητες της εταιρείας.
Αν αυτό το έγγραφο έμενε κρυφό, θα μπορούσαν να με κατηγορήσουν ξανά.
«Ο Μάρκους το έκανε», είπα.
Η Σελέστ έγνεψε.
«Και έχουμε πλέον αρκετά στοιχεία για να το αποδείξουμε.»
Έμεινα σιωπηλή.
Για δύο χρόνια περίμενα αυτή τη στιγμή.
Αλλά τώρα που είχε έρθει…
δεν ένιωθα χαρά.
Ένιωθα ηρεμία.
Γιατί η αλήθεια δεν χρειαζόταν πλέον να φωνάζει.
Είχε αρχίσει να μιλάει μόνη της.
Το επόμενο πρωί, οι εφημερίδες δημοσίευσαν τα πρώτα στοιχεία για την εταιρεία.
Οι μετοχές κατέρρευσαν.
Οι συνεργάτες του απομακρύνθηκαν.
Οι άνθρωποι που κάποτε τον αποκαλούσαν «ιδιοφυΐα» σταμάτησαν να απαντούν στα τηλεφωνήματά του.
Και τότε ήρθε η μεγαλύτερη είδηση.
Ο εισαγγελέας είχε ανοίξει επίσημη ποινική έρευνα.
Ο Μάρκους ήταν πλέον στο στόχαστρο.
Αλλά εκείνος είχε ακόμη μία ευκαιρία.
Τον γάμο του.
Και δεν ήξερε ότι ο γάμος του θα γινόταν η σκηνή της καταστροφής του.
0 comments:
Post a Comment